Το Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2026, γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα για τις Συγγενείς Καρδιοπάθειες, η οποία κορυφώνει την εβδομάδα 7–14 Φεβρουαρίου, αφιερωμένη διεθνώς στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για τις παθήσεις αυτές, με σαφή ασθενοκεντρικό προσανατολισμό.
Οι συγγενείς καρδιοπάθειες και μυοκαρδιοπάθειες οφείλονται σε διαταραχές που προκύπτουν κατά την εμβρυογένεση. Αφορούν περίπου 1 στα 110 νεογνά και αποτελούν τη συχνότερη αιτία πρόωρου θανάτου κατά το πρώτο έτος ζωής.
Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες, η πρόοδος της καρδιοχειρουργικής και της επεμβατικής καρδιολογίας έχει μεταβάλει ριζικά την πρόγνωση. Με έγκαιρη διάγνωση και κατάλληλη αντιμετώπιση, η επιβίωση υπερβαίνει πλέον το 90%, ενώ οι περισσότεροι ασθενείς ζουν μια πλήρη και παραγωγική ζωή. Για πρώτη φορά ιστορικά, οι ενήλικοι με συγγενείς καρδιοπάθεια υπερβαίνουν αριθμητικά τα παιδιά. Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι οι ασθενείς σε όλο το ηλικιακό φάσμα ανέρχονται σε 40.000–50.000.
Η νέα αυτή πραγματικότητα καθιστά επιτακτική τη δια βίου, συστηματική παρακολούθηση σε εξειδικευμένα κέντρα. Η πρόληψη, η έγκαιρη παρέμβαση και η αξιόπιστη ενημέρωση των ασθενών και των οικογενειών τους αποτελούν πλέον βασικούς πυλώνες φροντίδας. Ο ασθενής δεν είναι παθητικός αποδέκτης αποφάσεων· είναι ενεργός συμμέτοχος στη διαχείριση της υγείας του. Αυτό συνιστά ουσιαστική κατάκτηση.
Για τον ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΠΑΣΧΟΝΤΩΝ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΟΠΑΘΕΙΕΣ, αλλά και για κάθε πάσχοντα και την οικογένειά του, η Ημέρα αυτή έχει βαθύ συμβολικό και πρακτικό περιεχόμενο. Το φετινό βιωματικό σύνθημα — «Ζούμε, Αγωνιζόμαστε, Ελπίζουμε» — δεν αποτελεί τυπική διακήρυξη, αλλά συμπύκνωση εμπειρίας και προοπτικής. Το παρόν δεν θυμίζει το παρελθόν, και το μέλλον διαγράφεται πιο αισιόδοξο, παρά τις προκλήσεις.
Σε ανακοίνωσή του, ο Σύνδεσμος αναφέρει:
«Καλούμε την Πολιτεία, τα πολιτικά κόμματα, την κοινωνία των πολιτών και κάθε συμπολίτη να γνωρίσουν ουσιαστικά τις συγγενείς καρδιοπάθειες και να σταθούν έμπρακτα δίπλα μας. Παράλληλα, καλούμε τους ίδιους τους ασθενείς — ανεξαρτήτως ηλικίας ή βαρύτητας πάθησης — να επενδύσουν στη γνώση, στη φροντίδα του εαυτού τους και στη συνειδητή συμμετοχή. Πολλοί από εμάς γεννηθήκαμε σε εποχές όπου μια συγγενής καρδιοπάθεια ισοδυναμούσε σχεδόν με προδιαγεγραμμένη καταδίκη. Αυτές οι εποχές δεν απέχουν πολύ.
Η μετατροπή του πρώιμου τραύματος σε δύναμη και αυτογνωσία είναι προσωπική και συλλογική ευθύνη. Ο όρος «χρόνιος ασθενής» δεν εξαντλεί την ταυτότητά μας. Η σωματική πάθηση δεν συνεπάγεται αδυναμία· μπορεί να αποτελέσει αφετηρία ανθεκτικότητας, διεκδίκησης και κοινωνικής συμμετοχής.
Παρά ταύτα, ο χώρος των καρδιαγγειακών παθήσεων στην Ελλάδα παραμένει διαχρονικά υπο-εκπροσωπούμενος σε επίπεδο δημόσιας συζήτησης και πολιτικής προτεραιότητας. Η διαμόρφωση στρατηγικών που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή μας — από την Υγεία και την Παιδεία έως την Πρόνοια, το φάρμακο, την καινοτομία και την κοινωνική ένταξη — απαιτεί τη θεσμική και ενεργό συμμετοχή των ίδιων των ασθενών.
Η παρουσία δεν αρκεί. Απαιτείται τεκμηριωμένη, συλλογική και υπεύθυνη συμμετοχή μέσω των φορέων που μας εκπροσωπούν. Μόνον έτσι η εμπειρία θα μετατραπεί σε πολιτική φωνή και η φωνή σε ουσιαστική αλλαγή».
Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε εδώ!
Με το WordPress Automatic Plugin από την codecanyon
Πλέον στην ιστοσελίδα μας δημοσιεύονται αυτόματα άρθρα μέσω «RSS feeds».
Από όποια σελίδα μας τα προσφέρει!
Δεν φέρουμε καμιά απολύτως ευθύνη για το περιεχόμενο.
Αν πιστεύεται πως αυτό το άρθρο πρέπει να διαγραφεί μην διστάσετε να μας βρείτε στα social media.
