Σχεδόν 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι θα πάσχουν από μεταβολική λιπώδη νόσο του ήπατος έως το 2050

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό The Lancet Gastroenterology & Hepatology προειδοποιεί ότι η μεταβολική λιπώδης νόσος του ήπατος (MASLD), παλαιότερα γνωστή ως μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος (NAFLD), θα επηρεάζει σχεδόν 1,8 δισεκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως έως το 2050. Πρόκειται για μια αύξηση 42% σε σχέση με το 2023, όταν τα κρούσματα ανέρχονταν ήδη σε 1,3 δισεκατομμύρια – ένας στους έξι ανθρώπους στον πλανήτη.

Η μελέτη, που αποτελεί μέρος της πρωτοβουλίας Global Burden of Disease (GBD), καταγράφει μια εντυπωσιακή αύξηση: από περίπου 500 εκατομμύρια το 1990, τα κρούσματα εκτινάχθηκαν στα 1,3 δισεκατομμύρια το 2023 – μια αύξηση 143% σε μόλις τρεις δεκαετίες. Οι ερευνητές αποδίδουν αυτή την έκρηξη στην παγκόσμια επιδημία παχυσαρκίας, στην αύξηση του διαβήτη τύπου 2 και στο μεταβολικό σύνδρομο, καθώς και στη γήρανση του πληθυσμού.

Η μεταβολική λιπώδης νόσος του ήπατος χαρακτηρίζεται από συσσώρευση λίπους (στεάτωση) σε περισσότερο από 5% των ηπατοκυττάρων, απουσία σημαντικής κατανάλωσης αλκοόλ. Η μετονομασία από NAFLD σε MASLD το 2023 έγινε για να τονιστεί ο ρόλος της μεταβολικής δυσλειτουργίας –δηλαδή της παχυσαρκίας, της αντίστασης στην ινσουλίνη, της υπέρτασης και της δυσλιπιδαιμίας– στην παθογένεση της νόσου.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο;

Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου για MASLD είναι γνωστοί και ταυτίζονται με αυτούς του μεταβολικού συνδρόμου:

• Παχυσαρκία (ειδικά κεντρική/κοιλιακή): Περισσότερο από το 80% των παχύσαρκων ατόμων έχουν κάποιο βαθμό λιπώδους ήπατος.
• Διαβήτης τύπου 2: Περίπου 60-70% των διαβητικών ασθενών εμφανίζουν MASLD.
• Υπέρταση και δυσλιπιδαιμία: Τα υψηλά τριγλυκερίδια και τα χαμηλά HDL αποτελούν ανεξάρτητους προγνωστικούς παράγοντες.
• Γενετική προδιάθεση: Παραλλαγές στο γονίδιο PNPLA3, TM6SF2 και MBOAT7 αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο, ειδικά σε άτομα με δυτικού τύπου διατροφή.

Η διατροφή στο επίκεντρο – ποιότητα έναντι ποσότητας

Η μελέτη του Lancet δεν αναφέρεται μόνο σε αριθμούς. Οι ερευνητές τονίζουν ότι η ποιότητα των λιπών στη διατροφή παίζει κρίσιμο ρόλο. Όπως έχει δείξει πρόσφατη έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης (Trends in Endocrinology & Metabolism), το παλμιτικό οξύ – ένα κορεσμένο λιπαρό που βρίσκεται άφθονο στο φοινικέλαιο, το βούτυρο, το λαρδί και τα επεξεργασμένα τρόφιμα – προάγει τη συσσώρευση τοξικών λιπιδίων στο ήπαρ και ενισχύει τη φλεγμονή. Αντίθετα, το ελαϊκό οξύ (κύριο λιπαρό του ελαιολάδου) έχει προστατευτική δράση, βελτιώνοντας την ευαισθησία στην ινσουλίνη και μειώνοντας την ηπατική στεάτωση.

Η μεσογειακή διατροφή, πλούσια σε ελαιόλαδο, ξηρούς καρπούς, ψάρια και φυτικές ίνες, έχει αποδειχθεί ότι μειώνει το ηπατικό λίπος ακόμα και χωρίς σημαντική απώλεια βάρους.

Γιατί αυξάνεται τόσο γρήγορα;

• Πέρα από τη διατροφή, οι ερευνητές επισημαίνουν τρεις βασικούς λόγους:
• Αύξηση της καθιστικής ζωής: Η σωματική αδράνεια σχετίζεται άμεσα με συσσώρευση λίπους στο ήπαρ, ανεξάρτητα από τον ΔΜΣ.
• Κατανάλωση φρουκτόζης: Τα ζαχαρούχα ποτά και τα υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε φρουκτόζη αποτελούν ίσως τον ισχυρότερο διατροφικό παράγοντα για την ανάπτυξη MASLD, καθώς η φρουκτόζη μεταβολίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο ήπαρ και προάγει τη λιπογένεση.
• Μικροβίωμα: Διαταραχές στη σύσταση του εντερικού μικροβιώματος (δυσβίωση) έχουν συνδεθεί με αυξημένη ηπατική φλεγμονή και μετάδοση βακτηριακών προϊόντων μέσω της πυλαίας φλέβας.

Μπορεί να αντιστραφεί;

Η καλή είδηση είναι ότι η MASLD στα αρχικά στάδια (απλή στεάτωση) είναι αναστρέψιμη. Ακόμα και η πρώιμη MASH μπορεί να βελτιωθεί με:

• Απώλεια βάρους 5-10%: Μειώνει σημαντικά το ηπατικό λίπος και τη φλεγμονή. Απώλεια >10% μπορεί να υποχωρήσει ακόμα και την ίνωση.
• Τακτική άσκηση (τουλάχιστον 150 λεπτά μέτριας έντασης την εβδομάδα): Βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη ανεξάρτητα από την απώλεια βάρους.
• Μεσογειακή διατροφή: Με περιορισμό των κορεσμένων λιπαρών, της ζάχαρης και των επεξεργασμένων υδατανθράκων.
• Φαρμακευτική αγωγή: Πλέον υπάρχουν εγκεκριμένες θεραπείες για την MASH με ίνωση, όπως η ρεσμετιρόμη (Rezdiffra) και η σεμαγλουτίδη (Wegovy) σε συνδυασμό με διατροφή και άσκηση.