Η έρευνα προσπαθεί να εξηγήσει γιατί οι άνθρωποι, σε αντίθεση με τα περισσότερα ζώα, δεν μπορούν να παράγουν μόνοι τους βιταμίνη C και πρέπει να την παίρνουν από τη διατροφή. Μέχρι σήμερα αυτό θεωρούνταν απλώς ένα τυχαίο εξελικτικό «μειονέκτημα», χωρίς κάποιο όφελος. Οι επιστήμονες όμως δείχνουν ότι αυτή η απώλεια ίσως βοήθησε την επιβίωση σε συγκεκριμένες συνθήκες.
Ορισμένα επικίνδυνα παράσιτα, όπως τα σχιστοσώματα, χρειάζονται τη βιταμίνη C του ξενιστή (του ανθρώπου ή του ζώου που μολύνουν) για να αναπαραχθούν και να γεννήσουν αυγά. Αν ο οργανισμός έχει χαμηλά επίπεδα βιταμίνης C, τα παράσιτα δυσκολεύονται να ζήσουν και να πολλαπλασιαστούν. Σε πειράματα με ποντίκια, όσα δεν μπορούσαν να παράγουν βιταμίνη C είχαν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να επιβιώσουν από τη μόλυνση, ενώ τα υπόλοιπα πέθαιναν σε μεγάλο ποσοστό.
Η έρευνα δείχνει επίσης ότι μια προσωρινή ή ελεγχόμενη έλλειψη βιταμίνης C μπορεί να είναι λιγότερο επικίνδυνη για τον οργανισμό απ’ ό,τι για το παράσιτο. Το παράσιτο χρειάζεται βιταμίνη C καθημερινά για να συνεχίσει τον κύκλο ζωής του, ενώ οι αρνητικές συνέπειες της έλλειψης στον άνθρωπο εμφανίζονται πολύ πιο αργά. Έτσι, σε περιοχές όπου τέτοιες λοιμώξεις ήταν συχνές, η αδυναμία παραγωγής βιταμίνης C μπορεί τελικά να λειτούργησε ως αμυντικός μηχανισμός επιβίωσης, ακόμα κι αν αργότερα δημιούργησε άλλα προβλήματα υγείας.
Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε εδώ!
Με το WordPress Automatic Plugin από την codecanyon
Πλέον στην ιστοσελίδα μας δημοσιεύονται αυτόματα άρθρα μέσω «RSS feeds».
Από όποια σελίδα μας τα προσφέρει!
Δεν φέρουμε καμιά απολύτως ευθύνη για το περιεχόμενο.
Αν πιστεύεται πως αυτό το άρθρο πρέπει να διαγραφεί μην διστάσετε να μας βρείτε στα social media.
