
Στην πολιτική, υπάρχουν στιγμές όπου οι αριθμοί μιλούν δυνατότερα από τις δηλώσεις. Δύο τέτοιες στιγμές έδωσαν μέσα σε λίγες ώρες η έκθεση της UBS για τον παγκόσμιο πλούτο και η έκθεση του ΟΟΣΑ για την εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα, είδε στα ευρήματα των δύο οργανισμών μια ευκαιρία να μεταφέρει τη δημόσια συζήτηση από τους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς για τους δείκτες ανάπτυξης στο ερώτημα που απασχολεί ολοένα περισσότερα νοικοκυριά.
Ποιος ωφελείται τελικά από αυτή την ανάπτυξη και γιατί η κοινωνία εμφανίζεται ολοένα πιο δύσπιστη απέναντι στους θεσμούς. Η χρονική σύμπτωση των δύο εκθέσεων μόνο απαρατήρητη πέρασε από τα στελέχη της ΕΛ.Α.Σ. καθώς στην Αμαλίας εκτιμούν ότι οικονομία και θεσμοί αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία. Και όπως χαρακτηριστικά λένε συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα «όταν η ευημερία συγκεντρώνεται σε λίγους, η κοινωνική συνοχή δοκιμάζεται και όταν η εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς φθίνει, η κρίση αποκτά βαθύτερα πολιτικά χαρακτηριστικά».
Αυτό ακριβώς επιχειρούν να αναδείξουν με τις παρεμβάσεις τους ο τομεάρχης Οικονομικών, Φραγκίσκος Κουτεντάκης, και η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου, Άννα Παπαδοπούλου, συνδέοντας δύο φαινομενικά διαφορετικές εκθέσεις σε ένα ενιαίο πολιτικό αφήγημα».
Η οικονομία των μεγάλων αριθμών και της μικρής καθημερινότητας
Η έκθεση της UBS, καταγράφει αύξηση 9% στη μέση περιουσία των Ελλήνων μέσα στην τελευταία πενταετία. Μια πρώτη ανάγνωση περιορίζεται εύκολα σε αυτό το ποσοστό. Η δεύτερη ανάγνωση, όμως, οδηγεί σε εντελώς διαφορετικά συμπεράσματα.
Η περιουσία του διάμεσου Έλληνα, του πολίτη που βρίσκεται ακριβώς στη μέση της περιουσιακής κατανομής, μειώθηκε κατά 18%. Παράλληλα, οι εκατομμυριούχοι αυξήθηκαν κατά 2.762 μέσα σε μόλις έναν χρόνο και πλέον ξεπερνούν τους 82.000, περίπου το 1% του ενήλικου πληθυσμού.
Οι αριθμοί αυτοί αποτελούν το βασικό επιχείρημα της παρέμβασης του Φραγκίσκου Κουτεντάκη. «Η έκθεση της UBS αποτυπώνει με σαφήνεια μια αντίφαση της ελληνικής οικονομίας. Ο συνολικός πλούτος αυξάνεται, όμως η ευημερία δεν μοιράζεται δίκαια», σημειώνει, υποστηρίζοντας ότι η πραγματική εικόνα της οικονομίας αποτυπώνεται στην καθημερινότητα των εργαζομένων και των νέων που αναζητούν σπίτι, αδυνατούν να αποταμιεύσουν και βλέπουν την απόκτηση περιουσίας να απομακρύνεται ολοένα περισσότερο.
Στην ίδια λογική εντάσσει και τη συνολικότερη πολιτική του κριτική. «Η οικονομική ανάπτυξη κρίνεται κυρίως από το αν βελτιώνει τη ζωή των εργαζομένων και των νέων ανθρώπων», επισημαίνει, για να καταλήξει ότι «η ανάπτυξη δεν διαχύθηκε ισόρροπα στην κοινωνία, αλλά ευνόησε δυσανάλογα το πλουσιότερο 1% σε βάρος του 99%».
Η συγκεκριμένη επιχειρηματολογία μόνο τυχαία μοιάζει. Η οικονομία επανέρχεται σταθερά στην πρώτη γραμμή της αντιπολιτευτικής στρατηγικής της ΕΛ.Α.Σ., με στόχο να αναδειχθεί η απόσταση ανάμεσα στους θετικούς μακροοικονομικούς δείκτες και στην καθημερινή εμπειρία μεγάλου μέρους της κοινωνίας.
Η κρίση εμπιστοσύνης αποκτά πολιτικό βάθος
Αν η έκθεση της UBS ανοίγει τη συζήτηση για την αναδιανομή του πλούτου, η έκθεση του ΟΟΣΑ μεταφέρει τον προβληματισμό στη λειτουργία της δημοκρατίας.
Τα ευρήματα για την περίοδο 2023-2025 καταγράφουν εμπιστοσύνη προς την κυβέρνηση μόλις στο 24%. Το Κοινοβούλιο ακολουθεί με 25%, η Δικαιοσύνη υποχωρεί από το 47% στο 39%, ενώ τα μέσα ενημέρωσης περιορίζονται στο 18%.
Η διεθνής σύγκριση επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την εικόνα. Η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις ανάμεσα σε 33 κράτη-μέλη του ΟΟΣΑ, μαζί με τη Χιλή και τη Σλοβακία.
Για την Άννα Παπαδοπούλου, τα στοιχεία αυτά «δεν αποτελούν απλώς μια αρνητική καταγραφή, αλλά ένα σήμα κινδύνου για τη δημοκρατία και τη σταθερότητα στην Ελλάδα».
Η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛ.Α.Σ. συνδέει την εικόνα αυτή με «την καταρράκωση του κράτους δικαίου, τις τακτικές συγκάλυψης και την αλυσίδα των σκανδάλων», υποστηρίζοντας ότι οι πολίτες εκφράζουν μέσα από τις μετρήσεις την απογοήτευσή τους απέναντι στη λειτουργία των θεσμών.
«Αυτή η κατρακύλα δεν μπορεί να συνεχιστεί. Η ηθική επανάσταση δεν είναι κομματική επιλογή. Είναι εθνική ανάγκη», τονίζει, δίνοντας στην παρέμβασή της έντονο πολιτικό και θεσμικό χαρακτήρα.
Η επόμενη σύγκρουση θα δοθεί στην κοινωνία
Η ταυτόχρονη ανάδειξη των δύο εκθέσεων αποκαλύπτει και την κατεύθυνση που επιλέγει η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη για το επόμενο διάστημα. Η αντιπαράθεση μεταφέρεται από τους δείκτες μεγέθυνσης στην κοινωνική κατανομή του πλούτου και από τη δημοσιονομική σταθερότητα στη σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στους πολίτες και τους θεσμούς.
Η επιλογή αυτή δείχνει ότι η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να οικοδομήσει έναν ενιαίο πολιτικό λόγο, όπου η στεγαστική πίεση, η δυσκολία της μεσαίας τάξης να αποταμιεύσει, η αύξηση των μεγάλων περιουσιών και η φθορά της εμπιστοσύνης στους θεσμούς αποτελούν πλευρές του ίδιου προβλήματος και όχι αποσπασματικές εξελίξεις.
Με τις εκθέσεις της UBS και του ΟΟΣΑ να προέρχονται από διεθνείς οργανισμούς και όχι από κομματικές επεξεργασίες, ο Αλέξης Τσίπρας και το επιτελείου του θεωρούν ότι αποκτούν ένα επιπλέον εργαλείο τεκμηρίωσης απέναντι στο κυβερνητικό αφήγημα. Η πολιτική σύγκρουση που ανοίγει γύρω από αυτά τα στοιχεία δύσκολα θα περιοριστεί σε μια αντιπαράθεση αριθμών. Το πραγματικό διακύβευμα αφορά την εικόνα που διαμορφώνουν οι πολίτες για την οικονομία, την ποιότητα των θεσμών και τη θέση τους μέσα σε αυτή την πραγματικότητα.
Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε εδώ!
Με το WordPress Automatic Plugin από την codecanyon
Πλέον στην ιστοσελίδα μας δημοσιεύονται αυτόματα άρθρα μέσω «RSS feeds».
Από όποια σελίδα μας τα προσφέρει!
Δεν φέρουμε καμιά απολύτως ευθύνη για το περιεχόμενο.
Αν πιστεύεται πως αυτό το άρθρο πρέπει να διαγραφεί μην διστάσετε να μας βρείτε στα social media.



